تفاوت مهاجرت و پناهندگی

مهاجرت

مهاجرت در واقع سفرکردن افراد به نقاط مختلف جهان به صورت اختیاری و یا اجباری است. دلایل مهاجرت معمولا شامل شرایط جوی و یا شرایط زندگی نامساعد مانند فقر و گرسنگی مسائل زیست محیطی مسایل سیاسی در کشور مبدا و یا به وجود شرایط بهتر در کشور مقصد مثل تحصیل در مراکز آموزش بهتر و یا امکانات بهتر است.

مهاجرها افرادی هستند که برای اقامت دائم به جایی که اقامت آنجا را ندارند مهاجرت می کنند. البته کارگرانی هم که برای کار در زمان کمی در یک کشور حضور دارند هم مهاجر شناخته میشوند.

امروزه مردم به دو صورت پناهندگی یا اقامت، مهاجرت می کنند که هرکدام مزایا و معایبی دارند. معنای اقامت یعنی در جایی ماندن و زندگی کردن و اقامت گاه به معنای مکان اقامت است.

حالت های ممکن در اقامت به این صورت است که شخص مورد نظر اقامت و شهروند بودن کشوری را باهم داشته باشد و یا اقامت دارد ولی شهروند آن کشور نیست و یا نه اقامت داشته باشد و نه شهروند آن کشور باشد بلکه به صورت غیرقانونی وارد آن کشور شده باشد.

اقامت به دو صورت دائم و موقت است. برای ورود به هر کشور باید اجازه و یا مجوزی برای ورود به آن کشور وجود داشته باشد و بعد طبق قانون و مقررات آن کشور برای اقامت دائم اقدام شود.

داوطلب ابتدا برای گردش، شغل، یادگیری مهارت، تحصیل، کار و… ویزای کشور موردنظر را دریافت می کنند ( مدت اقامت موقت برای هر کشور متفاوت است ) اقامت موقت به تابعیت منتهی نمی شود بعد از گذراندن چند سال و اثبات اینکه شخص از پس هزینه های خود برمی آید کارت اقامت دائم از طرف اداره مهاجرت صادر میشود. اقدام به ازدواج با شهروند آن کشور، سرمایه ، خرید ملک می تواند روند اقامت دائم را فراهم کند.

تفاوت مهاجرت و پناهندگی

پناهندگی

واژه پناهندگی بعد از دوران جنگ جهانی اول و به دنبال مهاجرت تعداد زیادی از افراد به دلیل جنگ و شرایط نامساعد محیط زندگی از لحاظ اجتماعی و سیاسی  بیشتر مورد توجه قرار گرفت.

پناهنده فردی است که به دلیل مسائل و مشکلات ناشی از زندگی در جامعه و کشوری که زندگی می کند مثل نژاد، مذهب، ملیت یا عضویت در یک گروه خاص اجتماعی یا عقاید و باورهای سیاسی، مورد آزار قرار گرفته است و یا ترس از مشکلات باعث شده احساس امنیت را از دست داده و از بازگشت به کشور خود سر باز بزند. فرد برای پناهندگی در کشور دیگر باید مراحلی را طی کند. یکی از مهمترین مراحل آن ارائه دفاعیه از خود و بیان هدفی است که برای پناهندگی و زندگی دارد وارد آن کشور شده است، که این ارائه برای درخواست پناهندگی موثر است. دفاعیه برای پناهندگی همان درخواست یا مجموعه اطلاعاتی است که فرد برای حضور خود در کشوری که به عنوان پناهنده وارد شده است ارائه می دهد که پناهنده برای ادارات رسمی کشور مورد نظر باید توضیح دهد و آنها را توجیه کند. از برترین نوع دفاعیه برای  پناهندگی صدق و درست بودن دفاعیه ارائه شده است. بعد از این مرحله، تقاضای پناهندگی توسط کشور موردنظر و ادارات آن کشور بررسی می شود و بعد تصمیم گرفته می شود نهادهای بین المللی برای پناهندگان حقوقی همچون: بازنگرداندن پناهندگان به کشور رانده شده، حق زندگی و امنیت شخصی، حق عبور و مرور و انتخاب آزادانه محل اقامت، حق کار و حرفه و بهره مندی از آموزش، منع رفتارهای آزار دهنده و خلاف اخلاق و …. را در نظر گرفته اند. اما حقوق پناهندگی به خاطر نداشتن پشتوانه اجرایی به درستی اعمال نمیشوند و همچنین دولت در قبال پناهنده مسئولیت داشته و پناهنده وظیفه دارد مقررات و اقدامات سودمندی را برای کشوری که در آن اقامت می گیرد انجام دهد. شرایط پناهندگی هم مثل شرایط اقامت در اکثر کشورها یکسان است و تفاوت های کمی با هم دارند. به همین منظور شرایط پناهندگی چند کشور را به عنوان نمونه بیان میکنیم:

از شرایط پناهندگی در کانادا میتوان به سیستم پناهندگی آن که ۲ بخش دارد، اشاره کرد.

۱- برنامه پناهندگی بشر دوستانه: پناهندگانی که به وسیله اسپانسرها حمایت میشوند، خارج از کانادا هم میتوانند برای پناهندگی اقدام کنند.

۲- پناهندگی از طریق کمکهای دولتی: این دسته از افراد پس از ورود به کانادا درخواست خود را ارائه میدهند.

تفاوت مهاجرت و پناهندگی

در کانادا افرادی که درخواست پناهندگی می دهند حق کارکردن ندارند.

اکثر شرایط پناهندگی در ترکیه نیز مانند سایر کشورها می باشد، اما در مواردی تفاوتهایی دارد. به عنوان مثال پناهندگی در کشور ترکیه حق همه پناهجویان است اما از این بین تنها پناهجویان اروپایی می توانند بطور دائم در این کشور بمانند و پناهجویان غیر اروپایی تنها به طور موقت مورد حمایت این کشور قرار میگیرند و پناهندگان افغان اجازه انتخاب شهر محل سکونت خود را ندارند.

آلمان به خاطر وضعیت اقتصادی مناسب مورد توجه بسیاری از پناهندگان می باشد. در سالهای اخیر یکسری محدودیتها شامل حق پناهندگی شده است. پناهندگی آلمان در صورت اخذ گذرنامه از کشور متبوع یا محرز شدن رفع شرایط نا ایمن پناهجو توسط دولت آلمان ساقط میشود. پناهندگان در آلمان در مراکز پذیرش اولیه (۶ ماه اول پناهندگی تا مشخص شدن وضعیت اینجا اقامت کنند)، مراکز اقامت جمعی ( پس از ۶ ماه به مناطقی که اکثرا دور از نقاط شهر هستند فرستاده میشوند) و محل اقامت غیرمتمرکز اسکان داده میشوند. یکی از شرایط پناهندگی در آلمان این است که بعد از درخواست پناهندگی یک گواهی نامه اجازه موقت صادر میشود و پناهنده تا وقتی وضعیتش مشخص نشود هیچ حقی (حتی حق کار) ندارد. طبق قانون دوبلین پناهجو باید به آن کشوری از اتحادیه اروپا که اول وارد شده است بازگردانده شود.

مطالب مرتبط

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *